MT-253 地底国の怪人 ( The Mysterious Underground Men, มนุษย์ลึกลับใต้พิภพ)

地底国の怪人 ( The Mysterious Underground Men, มนุษย์ลึกลับใต้พิภพ)

ในไทยพิมพ์โดย สำนักพิมพ์ RE comic

MT-253	The Mysterious Underground Men (地底国の怪人)		160	Kodansha	82/09/20
Cover	Title	Chapter	Pages	Published In	Date(s)
	The Mysterious Underground Men 地底国の怪人, มนุษย์ลึกลับใต้พิภพ		148	Book (Tokodo) 東光堂 描き下ろし	48/02/20
	Afterword, บทส่งท้าย		3	MT-253	82/09/20

บทส่งท้าย

    นี่คือหนังสือเรื่องยาวเล่มที่ 3

    อย่างไรก็ตามงานร่างต้นฉบับของงานแรกอย่าง "เกาะมหาสมบัติแห่งใหม่" คือซาคาอิ ชิจิมะ และงานชิ้นที่ 2 "ดอกเตอร์ดาวอังคาร" (งานรีเมคของ "พี" ที่วาดสมัยเรียนมัธยมต้น) ยังคงเป็นหนังสือการ์ตูนที่มีกลิ่นอายในยุคก่อนสงคราม "มนุษย์ลึกลับใต้พิภพ" นี้จึงเป็นผลงานชั่นแรกที่เอามาทำจริงก็ว่าได้ ถ้าดูที่บทนำตอนต้นจะเข้าใจได้ว่าตอนนั้นผมกำลังคิดที่จะพลิกกรอบการ์ตูนเด็กสมัยก่อนอย่างไร

    นอกจากนี้ตอนจบที่ไร้ความสุขในตอนสุดท้าย ยังเป็นการใส่ความคิดลงไปในการ์ตูนอีกด้วย แต่ว่าเนื้อเรื่องการ์ตูนดูไม่ใช่งานเขียนของ "เท็ตซึกะ"แต่ถ้าเป็นมังงะเรื่องเดียวก็มีเรื่องราวให้ชวนติดตาม เช่น        "การผจญภัยของดันคิจิ"และ "สปีดทาโร่" มันไม่ใช่การ์ตูนที่ผมหวังไว้  ไม่สิแม้แต่คำว่าเนื้อเรื่องก็เป็นชื่อที่สื่อมวลชนตั้งให้ ในปี 1955 หนังสือพิมพ์และนิตยสารก็เอางานของผมมาลง ผมว่างานของผมเป็นแค่การ์ตูนเสียดสีของ "เท็ตซึกะ" เท่านั้น

นี่คือสิ่งที่ผมอยากถามชาวโลก

Tezuka Osamu

    คำกล่าวอ้างคือการเพิ่มความลึกทางปรัชญาให้กับเนื้อหา และเพิ่มความกว้างทางวรรณกรรมในการจัดวางและองค์ประกอบของภาพไม่จำเป็นต้องเป็นเสียงหัวเราะ โศกนาฎกรรม หรือภัยพิบัติแน่นอนว่ามันเป็นองค์ประกอบที่เป็นธรรมชาติในนิยายภาพปัจจุบัน แต่ผมกล้าที่จะบอกว่ามันเริ่มต้นจาก "มนุษย์ลึกลับใต้พิภพ" นี้ อย่างไรก็ตามชื่อดั้งเดิมของ "มนุษย์ลึกลับใต้พิภพ" คือ "อุโมงค์" แต่ชื่อนั้นเปลี่ยนไปตามคำร้องขอของผู้จัดพิมพ์ มีนวนิยายยอดนิยมชื่อว่า "อุโมงค์" ในผลงานของนักเขียนนวนิยายชื่อ                               "แบร์นฮาร์ด เคลเลอร์มานน์"

    ในช่วงต้นยุคโชวะ และสมัยมัยมต้นผมจำได้ว่าอ่านเรื่องนี้ราวกับกำลังกลืนกินมันแต่ "มนุษย์ลึกลับใต้พิภพ" เล่มนี้เนื้อหาแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง และไม่มีการเชื่อมต่ออื่นใดนอกจากการรับเนื้อหาเนื่องจากชื่อดั้งเดิมนั้นมันดีเกินคาดในบรรดาตัวละครนั้น ลุงหนวดและมิมิโอะ ก็ถูกดัดแปลงจากตัวละครหลักของ "โลกที่สาบสูญ" ที่ผมวาดเมื่อตอนยังอยู่มัธยมต้น

    ลุงหนวดเป็นตัวละครที่ผมสร้างขึ้นจากภาพเหมือนของเพื่อนบ้านที่เกษียณอายุเมื่อตอนยังอยู่มัธยมต้น นอกจากนี้เขายังปรากฎในหนังสือการ์ตูนภาพ "ดอกเตอร์" ในฐานะนักวิชาการอีกด้วย

    อีกทั้งการเปิดตัวของตัวละครสมทบทั้งสามตัว รามูเนะ คาลพิส และโซดา แต่มีเพียง โซดา เท่านั้นที่ล้มลง และหลังจากนั้นมีเพียงรามูเนะ และคาลพิส เท่านั้นที่เป็นคู่หูจอมกวนมายาวนานนี่เป็นการเปิดตัวของตัวละครสมทบอย่าง "แฮม เอ็ก" ในช่วงแรกใช้ตัวร้ายจากเรื่อง "เกาะสมบัติของลุง" ที่ผมวาดสมัยเรียนมัธยม และยังเป็นวายร้ายของการ์ตูนอเมริกันที่ชื่อว่า "จูโจมเจ้าบ้าน" ด้วย ได้กลายเป็นตัวละครสำคัญในการ์ตูนของผมร่วมกับแลมป์ ใน "มนุษย์ลึกลับใต้พิภพ"

    เป็นความทรงจำที่ทำให้หวนคิดถึงเรื่องราวในสมัยนั้น ผมได้รับโปสการ์ดมากมายจากเด็กๆที่ร้องไห้หลังจากอ่าน "มนุษย์ลึกลับใต้พิภพ"นี้ และ "คฤหาสน์เวทมนตร์" ถูกวาดขึ้นในเวลาเดียวกันและพิมพ์ซ้ำหลายแสนเล่มน่าเสียดายที่มันเรียกว่า "แบบกาพวาด" ดังนั้นในปีต่อมาผมจึงสร้าง "มนุษย์ลึกลับใต้พิภพ" ใหม่เป็นสองตอน คือ "อุโมงค์โลก" และ "การพจญภัย 2"